និស្សិតឆ្នាំទី២នៃសាកលវិទ្យាល័យ NTTI ជំនាញស្ថាបត្យកម្មបានបង្ហើបប្រាប់ឧញ៉ាញូហ៍ថា ការចាប់ជំនាញដែលយើងមិនបានចូលចិត្តរៀនពិតជាលំបាកណាស់។

ឡង់ឌីជានិស្សិតដែលប្រសូត្រចេញពីត្រកូលកសិករម្នាក់ ដែលបានមកបន្តការសិក្សារនៅទីក្រុងភ្នំពេញកាលពីឆ្នាំ២០១៩។

និស្សិតកម្លោះរូបនេះបានចាប់ជំនាញចំនួន ២ ដោយលើកទី១បានសម្រេចចិត្តតាមឪពុកម្ដាយនិងលើក​ទី​២​តាមបេះដូងខ្លួនឯង។ កម្លោះវ័យ​២០ឆ្នាំបានរៀបរាប់ពីទុក្ខលំបាកក្នុងការចាប់រៀនជំនាញទី១នេះថា ការរៀនសូត្រទោះ​ជា​បានព្យាយាមរៀន ព្រមទាំងយកចិត្តទុក្ខដាក់ណាស់ តែជាលទ្ធផលការរៀនជំនាញដែលខ្លួនមិនបានស្រឡាញ់ធ្វើឲ្យគេស្មុកស្មាញយ៉ាងខ្លាំង ដែល​ជាហេតុធ្វើឲ្យការចងចាំទាក់ទងនឹងមេរៀនមិនសូវបានល្អរៀនមុខភ្លេចក្រោយ រៀនក្រោយភ្លេចមុខ។ ការសិក្សានៅពេលនោះនិស្សិតកម្លោះរូបនេះបានស្នាក់នៅវត្ត។

ក្រោយពីរៀនជិតចប់មួយឆ្នាំតែលទ្ធផលមិនបានអ្វីសោះ ឡង់ឌីបានសុំម្ដាយប្ដូរជំនាញ គឺសុំរៀនអ្វីដែលស្រឡាញ់ចូលចិត្តវិញពេលនោះម្ដាយគាត់យល់ព្រម តែចំពោះការចំណាយផ្សេងៗទាក់ទងនឹងការសិក្សារគាត់ត្រូវរកដោយខ្លួនឯង។

ជំនាញស្ថាបត្យកម្មជាជំនាញទី២ ដែលយុវជន​រូប​នេះ​បានជ្រើសរើសរៀនតាម​បេះដូង ចិត្ត និង កាយ។

និស្សិតខេត្តស្វាយរៀងរូបនេះបានលើកឡើងពីការរៀនជំនាញទី២នេះថា វាជាជំនាញដែលត្រូវនឹងសមត្ថភាពនិងចំណង់ចំណូលចិត្ត។

យុវជន​រូប​នេះ​ប្រាប់ពី​ជំនាញ​ស្ថាបត្យកម្ម​ថា ជាជំនាញដែល​អាចបំពេញតម្រូវការរស់នៅនិងការចង់បានរបស់មនុស្សតាមរយ: សោភ័ណ ភាពងាយស្រួល ផាសុខភាព សុវត្ថិភាព ស្ថិរភាព ទៅតាមមុខងាររបស់អាគារ។ វាជាជំនាញដែលមានការទាក់ទង ជាមួយសិល្បៈផង វិទ្យាសាស្ត្រផង រួមទាំងធម្មជាតិផង។

បើ​តាម​ឡង់ដី ស្ថាបត្យកម្ម​ជាជំនាញដែលទាមទារឲ្យមានការស្រមើស្រមៃខ្ពស់ ការច្នៃប្រឌិត ការវិភាគ ស្រាវជ្រាវ និងដឹងច្រើនពីមជ្ឈដ្ឋានជុំវិញខ្លួន បូកផ្សំជាមួយភាពប្រសប់ក្នុងការគូរបង្ហាញធ្វើយ៉ាងណាឲ្យអ្នកសាងសងមើលយល់និងអាចសាងសង់បាន។

ក្រៅពីនេះ ស្ថាបត្យកម្ម​ជា​ជំនាញដែលធ្វើឲ្យប្រទេសមានការអភិវឌ្ឍន៍រីកចម្រើន។ ប្រទេសមួយមានការរីកចម្រើនហើយល្បីល្បាញ គេមើលទៅលើការអភិវឌ្ឍលើវិស័យសំណង់ស្ថាបត្យកម្ម អាគារខ្ពស់ៗប្លែកៗស្អាតៗនេះឯង ។ តួយ៉ាង ប្រទេសខ្មែរគេស្គាល់ដោយសារប្រាសាទអង្គរវត្តដែរជាសំណង់ស្ថាបត្យកម្មដ៏អស្ចារ្យ និងជាអត្តសញ្ញាណនៃទងជាតិខ្មែរ។ ជាមួយ​គ្នា​នេះ​ក៏​ស្របតម្រូវការ​មនុស្ស​សម័យ​ថ្មី ហើយ​មានទីផ្សារខ្ពស់ ។

រីឯផលប្រយោជន៍ក្នុងជំនាញនេះមានច្រើនណាស់សម្រាប់ខ្លួនឯងនិងសង្គមជាតិទាំងមូល

+ ខ្លួនឯង

– អាចឲ្យគាត់បញ្ចេញនូវសមត្ថភាពដែលគាត់មាន បញ្ចេញនូវអ្វីដែលគាត់ចង់ធ្វើនិងចង់បាន

– ផ្ដល់នូវបទពិសោធន៍និងចំណេះដឹងថ្មីៗ

– ផ្ដល់នូវជំនាញដែលធ្វើឲ្យគាត់មានការងារមួយច្បាស់លាស់

– អាចបង្កើតស្នាដៃសម្រាប់ខ្លួនឯង

+ សង្គម

– បំពេញតម្រូវការរបស់មនុស្សគឺធ្វើឲ្យអាគារមួយមានភាពស្រស់ស្អាតនិងងាយស្រួលប្រើប្រាស់

– ធ្វើឱ្យរីកចម្រើនលើវិស័យទេសចរណ៍តាមរយៈសំណង់ស្ថាបត្យកម្ម

– ប្រទេសមានការអភិវឌ្ឍន៍និង ភាពល្បីល្បាញ អាចឲ្យគេស្គាល់អំពីសិល្បៈស្ថាបត្យកម្មបែបខ្មែរយើងជាដើម។

សូមបញ្ជាក់ផងដែរថាឡង់ឌីជាសិស្សឆ្នើមផ្នែកស្ថាបត្យកម្មនៅវិទ្យាស្ថានជាតិបណ្ដុះបណ្ដាលបច្ចេកទេស (NTTI) ក្រោយពីគាត់បានសិក្សាររយៈពេល២ឆ្នាំគាត់ទទួលបានសមិទ្ធផលយ៉ាងច្រើនដែលមានការទទួលស្គាល់គាត់ពីគ្រូដែលបង្រៀនផ្ទាល់។ ​​​

ដើម្បីឆ្លើយតបចំពោះជំនាញដែលឡង់ឌីបានរៀន គាត់មានការតាំងចិត្តយ៉ាងមុតមាំថានៅពេលអនាគតគាត់ចង់ក្លាយជាស្ថាបត្យករមួយរូបដែលមានសមត្ថភាព អាចសិក្សាគម្រោងប្លង់បានល្អ និងផ្តល់ឲ្យអ្នករស់នៅឬអ្នកប្រើប្រាស់ប្រកបដោយ ផាសុកភាព សោភ័ណភាព សុវត្ថិភាព ស្ថិរភាព ដែលរួមបញ្ចូលទាំងសិល្បៈវិទ្យាសាស្ត្រនិងធម្មជាតិ ។

ជាចុងក្រោយនិស្សិតរូបនេះក៏មានសារសម្រាប់ប្អូនៗក្រោយៗដែលមានបំណងមករៀននៅសាកលវិទ្យាល័យថាមុននឹងចាប់រៀនអ្វីមួយត្រូវគិតឲ្យច្បាស់ក្រែងខាតពេលវេលាដូចគាត់៕

The post យុវជន​ម្នាក់ប្រាប់​បទពិសោធន៍​​​ចាប់​ជំនាញ​​តាម​បេះដូង និង​តាម​គ្រួសារ appeared first on .

នៅថ្ងៃនេះឧកញ៉ាញូហ៍បានចុះទៅសម្ភាសន៍និស្សិតមួយចំនួន ដែលពួកគាត់រៀននៅសាកលវិទ្យាល័យលើការ​ជ្រើសរើស​ជំនាញផ្សេងៗគ្នា។

កញ្ញា សាន់ ស្រីអាត់ និស្សិតអក្សរសាស្រ្តខ្មែរនៅសាកលវិទ្យាល័យជាតិបាត់ដំបង

និស្សិតវ័យក្មេង កញ្ញា សាន់ ស្រីអាត់ ដែលមានស្រុកកំណើតនៅខេត្តពោធិ៍សាត់បាន​ប្រាប់​ថា ក្រោយពីបានបញ្ចប់ថ្នាក់ទី ១២ ហើយ នាងមានគោលដៅនឹងបន្តការសិក្សាទៀតនៅសាកលវិទ្យាល័យ តែហាក់ស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការជ្រើសរើសជំនាញដែលត្រូវសិក្សាបន្ត។ ក្រោយ​បាន​ទៅពិភាក្សាជាមួយលោកគ្រូ-អ្នកគ្រូ និង​មានការពន្យល់ណែនាំ និង​បាន​សាកល្បងតេស្តសមត្ថភាពរួច នាងសម្រេច​ចិត្ត​បន្តសិក្សាជំនាញអក្សរសាស្រ្តខ្មែរ។

ការ​ជ្រើសរើស​ជំនាញនេះ​ក៏​បាន​ឆ្លង​ការ​ផ្តល់​យោបល់​ពី​ឪពុកម្តាយ​ ព្រមទាំងការសម្រេចចិត្តផ្ទាល់ខ្លួន និង​មានការ​ជួយជ្រំជ្រែងពីអ្នកមានគុណយ៉ាងពេញទំហឹង។

យុវតីរូបនេះបានបន្តថា បច្ចុប្បន្ននាងជានិស្សិតអក្សរសាស្ត្រខ្មែរនៃសកលវិទ្យាល័យជាតិបាត់ដំបងឆ្នាំទី ២​។ ក្រោយពីបានសិក្សា ២ ឆ្នាំកន្លងមក នាងកាន់តែបានឃើញពីតម្លៃព្រមទាំងគុណប្រយោជន៍ក្នុងការសិក្សាអក្សរសាស្រ្តខ្មែរ។ ចំពោះជំនាញនេះធ្វើឲ្យគេ​ចេះរូបរួមថែរក្សានូវវិស័យអក្សរសាស្ត្រ និងអភិរក្សនូវវប្បធម៌-អរិយធម៌​ជាតម្លៃនៃដួងព្រលឹងជាតិផងដែរ។

យុវតី​សម្បុរ​ស្រអែម​បន្ត​ថា ថ្ងៃអនាគតនាងចង់ក្លាយជាគ្រួបង្រៀនម្នាក់ ដែលជាធនធានមិនអាចខ្វះបានក្នុងសង្គម និង​ក៏​មាន​គោលបំណងបង្កើតបណ្ណាល័យសហគមន៍មួយសម្រាប់ក្មេងៗពេលទំនេរចូលទៅអានសៀវភៅសម្រាប់កម្សាន្តផង ព្រមទាំងបង្កើននូវចំណេះដឹងផង ដែល​នឹង​ជួយបណ្ដុះនូវចំណេះដឹងសម្រាប់បុគ្គលគ្រប់រូប​ឈាន​ទៅរកអនាគតដោយភ្លឺស្វាង។

និស្សិតប្រវត្តិវិទ្យានៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ និស្សិត​ ម៉ោះ សម្បត្តិ

និស្សិតខ្មៅស្រអែមរូបនេះបានលើកឡើងថា ការជ្រើសជំនាញក្រោយពីបញ្ចប់ថ្នាក់ទី១២ ត្រូវ​តែ​ជំនាញ​ដែល​ជា​ការស្រឡាញ់ ពេញចិត្ត ចូលចិត្ត ព្រមទាំងបានមើលឃើញពីគុណតម្លៃនៃមុខជំនាញផងដែរ។

យុវជនរូបនេះបានសម្រេចចិត្តរៀននូវជំនាញប្រវត្តិវិទ្យា ក្រោយ​បញ្ចប់ថ្នាក់ទី ១២ ។ ការ​ជ្រើសរើស​ជំនាញ​ប្រវត្តិ​វិទ្យានិស្សិតរូបនេះបាន​លើក​ពី​គោលបំណងនៅថ្ងៃអនាគត ចង់ក្លាយជាបញ្ញវន្តមួយរូបសម្រាប់សង្គម ព្រមទាំងជាគ្រូបង្រៀនម្នាក់ផងដែរ។

និស្សិត ទ្រី ឡង់ឌី ជានិស្សិតស្ថាបត្យកម្មនៃវិទ្យាស្ថានជាតិបណ្ដុះបណ្ដាលបច្ចេកទេស

និស្សិត តូចល្អិតរូបនេះបានរៀបរាប់ពីការជ្រើសជំនាញរបស់ខ្លួនយ៉ាងដូច្នេះថា ការជ្រើសរើសជំនាញសម្រាប់បន្តទៅឧត្តមសិក្សាគឺវាពិតជាមានសារៈសំខាន់បំផុត និងទាមទារការប្រាកដប្រជាពីសាមីខ្លួន ព្រោះថាយើង​ជាអ្នករៀនយើងគឺជាអ្នកសម្រេចចិត្ត កុំរៀនតាមគ្នា ឬតាមការបង្ខំពីនរណាម្នាក់ ប៉ុន្តែត្រូវរៀនតាមទេពកោសល្យជំនាញដែលមានពីធម្មជាតិ ទំនោរការស្រឡាញ់ចេញពីក្នុងចិត្ត បន្ទាប់ពីនេះទីផ្សារការងារក៏ជាចំណុចគោលដែលត្រូវសម្លឹង។

យុវជនរូបនេះបានបន្តទៀតថា “ខ្ញុំទទួលបានការសម្រេចចិត្តពីរដង លើកទីមួយគឺជាការសម្រេចចិត្តសិក្សាបន្តតាមឪពុកម្ដាយនិងបងប្អូន ដោយសារជំនាញដែលខ្ញុំរៀនមិនត្រូវជាមួយសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំ លទ្ធផលចុងក្រោយខ្ញុំបានបោះបង់ការសិក្សាពាក់កណ្តាលទី។ ការសម្រេចចិត្តលើកទីពីរ គឺជាការសម្រេចចិត្តដែលកើតចេញពីការ ពិភាក្សា បេះដូង ចិត្ត និង កាយរបស់ខ្ញុំ។ ផ្ដើមពីបេះដូងគឺ ខ្ញុំស្រឡាញ់ជំនាញមួយនេះចិត្តគឺ ខ្ញុំចង់ចេះចង់ដឹងចង់ធ្វើ កាយគឺតស៊ូហត់បន្ទាប់ពីមានការបញ្ជារបស់ចិត្តនិងបេះដូង”។

ដោយសារជីវភាពខ្វះខាតឪពុកម្ដាយបានណែនាំមិនឱ្យឈប់ពីការសិក្សាជំនាញលើកទីមួយនោះឡើយ ដោយសារគាត់យល់ថាជំនាញនោះវាមិនសូវចំណាយច្រើន។ ក្រោយពីមានការទទូច​ទាំងនិយាយហេតុផលទៅកាន់ពួកគាត់ អំពីជំនាញដែលជ្រើសរើស ពួកគាត់ក៏មិនបានហាមឃាត់បន្ត ក៏ប៉ុន្តែគាត់ប្រាប់ថាមិនសូវមានថវិកាសម្រាប់ចំណាយទៅលើការចាយវាយនិងបង់ថ្លៃសាលានោះ​ទេ។ ដូច្នេះគេ​ត្រូវសម្រេចចិត្តរៀនផងនិងធ្វើការផង ទើបអាច​រៀនជំនាញដែលខ្លួនស្រឡាញ់មួយនេះ។

បើ​តាមយុវជន​រូប​នេះ រាល់បញ្ហាគឺតែងមានដំណោះស្រាយជានិច្ច ដូច្នេះកុំទាន់អាលអស់សង្ឃឹម។ បច្ចុប្បន្នឡង់ឌីគឺជានិស្សិតស្ថាបត្យកម្មឆ្នាំទី២ នៃវិទ្យាស្ថានជាតិបណ្ដុះបណ្ដាលបច្ចេកទេស។

ទាក់ទង​ការ​សិក្សាជំនាញ​ស្ថាបត្យកម្ម​នេះ អត្ថបទក្រោយឧកញ៉ាញូនស៍​នឹង​បរិយាយ​បន្ថែពី​យុវជន​រូបនេះ​ដែល​នឹង​ចែករំលែកពីការ​សិក្សា​រហូត​រៀន​បាន​ចំណាត់ថ្នាក់លេខ​ ១ ប្រចាំថ្នាក់៕

The post កុំ​ឲ្យ​ចាប់​ជំនាញ​ខុស និស្សិត ៣ រូប​ ចែករំលែក​បទ​ពិសោធន៍​​ រហូត​អ្នក​ខ្លះ​ជម្នះ​ឪពុកម្តាយ​ ជ្រើសរើស​ជំនាញ​ដែល​ខ្លួន​ស្រលាញ់ appeared first on .

ទន្ទឹមនឹងនោះ មហាសេដ្ឋី ឬអ្នកជំនួញជាច្រើនមានទ្រព្យសម្បត្តិរាប់លានដុល្លារ គឺមកពីគាត់ចាប់ផ្តើមធ្វើកិច្ចការឆ្ពោះទៅរកភាពជោគជ័យ ដោយមានមិនមានការស្ទាក់ស្ទើរខ្លាចមុខខ្លាចក្រោយ ហើយពូកែសន្សំទៀតផង។

សូមចុច Subscribe Telegram oknha_news នឹងទទួលបានព័ត៌មានពី​សកម្មភាព​ឧកញ៉ា សេដ្ឋកិច្ច ពាណិជ្ជកម្ម និងសហគ្រិនភាព

មហាសេដ្ឋីល្បីឈ្មោះគ្រប់គ្រងអាណាចក្រជំនួញប្រាក់លានជាច្រើននៅក្នុងដៃ អ្នកឧកញ៉ា សុខ គង់ បានលើកឡើងថា៖ “យើងធ្វើអ្វីក៏ដោយ យើងត្រូវខំប្រឹងធ្វើវា ហើយយើងត្រូវចេះសន្សំសំចៃ មិនមែនយើងធ្វើថ្ងៃនេះបានដប់ ចាយអស់ដប់ តើថ្ងៃក្រោយយើងបានអីធ្វើទៀត។ យើងធ្វើបន្តិចម្តងៗ ប៉ុន្តែយូរៗទៅវាកាន់តែធំហើយ។”

មហាសេដ្ឋីប្រាក់លាន អ្នកឧកញ៉ា គិត ម៉េង ថ្លែងថា៖ យើងអាចសួរខ្លួនយើងដោយសំណួរសាមញ្ញៗមួយចំនួន នៅពេលដែលយើងស្ថិតនៅចំណុចទាបបំផុត និងក្នុងការទទួលការបរាជ័យរបស់យើងថា “តើខ្ញុំប្រសើរជាងពីមុនទេ នៅពេលខ្ញុំចាប់ផ្តើមដំបូងបំផុត? តើការបរាជ័យនេះបានបង្រៀនខ្ញុំអ្វីខ្លះ? តើមានអ្វីអស្ចារ្យដែលខ្ញុំសម្រេចបានក្នុងដំណើរមួយនេះ?”

បើតាមការគូសបញ្ជាក់របស់អ្នកឧកញ៉ា ពេលខ្លះ ជីវិតធ្វើឱ្យយើងជួបឧបសគ្គមិនអស់មិនហើយ ប៉ុន្តែរបៀបដែលយើងសម្របខ្លួនជាវិជ្ជមាន និងរៀនពីកំហុស ព្រមទាំងបទពិសោធន៍ទាំងនោះនឹងនាំយើងខិតជិតទៅរកគោលដៅរបស់យើងមួយជំហានទៀត។ សូមកុំលះបង់នូវការព្យាយាមរបស់អ្នក ត្រូវខិតខំបន្តដំណើរទៅមុខទៀត។

“យើងពោរពេញដោយការបណ្តុះបណ្តាលពេញមួយជីវិត ការរៀន ហើយយើងត្រូវការការតស៊ូដើម្បីសម្រេចបាននូវអ្វីៗដែលធំជាងនេះនៅពេលតទៅមុខទៀត”។ អ្នកឧកញ៉ាបន្ថែម។

សម្រាប់ជាការ​ដាស់​អារម្មណ៍​ និងផ្ដល់​កម្លាំង​ចិត្ត ដើម្បីឈានទៅរកមាគ៌ាប្រតិបត្តិដ៏ល្អនៅក្នុងជីវិតទទួលបានជោគជ័យ អ្នក​ឧកញ៉ាវ័យក្មេង ឡេង ណាវ៉ាត្រា បានផ្តល់អនុសាសន៍​ថា៖ “យើងអន់ចិត្តពេលគេសើចចំអក តែយើងមិនអាចហាមគេទេ ហើយយើងក៏មិនត្រូវបោះបង់ក្ដីស្រមៃ ព្រោះតែគេដែរ មិនមានអំនួតចំពោះខ្លួនឯងពេកទេ តែដាច់ខាតក៏មិនត្រូវមើលងាយខ្លួនឯងដែរ”៕

The post ជីវិតធ្វើឱ្យយើងជួបឧបសគ្គមិនចេះអស់ មហាសេដ្ឋី ៣រូប បង្ហើបទស្សនៈដើម្បីដោះស្រាយឈានរកភាពជោគជ័យ appeared first on .

អ្នកនិពន្ធ មុីសន សុធារី ឲ្យដឹងថា ពេលវេលាដដែលជួយឲ្យយើងឃើញភាពខ្លាំង និងភាពខ្សោយរបស់ខ្លួនឯង។ ឧទាហរណ៍ គេធ្វើការ ៥ ម៉ោង គេអាចភ្ជួរស្រែបានមួយហិចតា យើង ៨ ម៉ោងមិនទាន់រួច។ពេលវេលាជារង្វាស់ កុំយកចំនួនវាមកវាស់ តែយកលទ្ធផលពីវាមកវាស់។

បើមនុស្សពីរនាក់យកលុយមកអួតនឹងពេលវេលា យើងពិបាកឲ្យអ្នកណាចាញ់ឈ្នះណាស់ សំខាន់ទាល់តែយើងដឹងថា អ្នកទំាងពីរអាចធ្វើអ្វីបានខ្លះក្នុងម៉ោងនីមួយៗរបស់គេ ព្រោះថាលុយអាចអស់ ឬខូចបង់។ អ្នកក្រថ្ងៃនេះ អាចមានថ្ងៃស្អែក។ចំណែកការប្រើពេលវេលារបស់មនុស្សជាអ្នកកំណត់អនាគតរបស់គេ ទោះបច្ចុប្បន្នគេគ្មានមួយសេន ឬមានប្រាក់លានក្តី។

អ្នកស្រីបានគួសបញ្ជាក់ថា ចាប់តាំងពីពេលណាមក ដែលការចំណាយពេលវេលាដើម្បីរកលុយបានក្លាយទៅជាទម្លាប់? គឺនៅពេលដែលយើងដឹងថា ចំណូលលំហូរលុយ តែងត្រូវបានកំណត់ដោយពេលវេលា។ នៅរាល់ពេលដែលយើងធ្វើការជួញដូរសម្រាប់រកប្រាក់ចំណូល ពេលវេលាក្នុងគម្រោងការត្រូវតែមានកំណត់មកជានិច្ច ប៉ុន្មានម៉ោង ប៉ុន្មានថ្ងៃ ហើយបានប៉ុន្មាន?

គ្រប់គ្នាមានតែ ២៤ ម៉ោងប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយថ្ងៃដែលត្រូវប្រើតាមវិធីរៀងៗខ្លួន។ មនុស្សសុខចិត្តលះបង់ពេលវេលារបស់ខ្លួន ដើម្បីស្វែងរកលុយ មិនអ៊ីចឹង គេនឹងចំណាយវាធ្វើអ្វីតាមចិត្តចង់វិញ សប្បាយ និងមិនតឹងតែង។ ទ្រឹស្តីខ្លះកំណត់ឲ្យមនុស្សយើងធ្វើការ ៨ ម៉ោងតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមនុស្សនិយមធ្វើតិច ឬច្រើនជាងនេះតាមការយល់របស់គេ។ ម្ចាស់សៀវភៅ ពេលវេលា អ្នកស្រី មុីសន សុធារី បញ្ចាក់បន្ថែម។

បើតាមអ្នកស្រី មនុស្សគ្មានម៉ោងបន្ថែមទេ គេមានតែម្ភៃបួនម៉ោងដដែល ដូច្នេះអ្នកឆ្លាតវៃ គេកំពុងគិតជានិច្ចថា ធ្វើយ៉ាងណា ឲ្យពេលម៉ោងនេះរីកមាឌផ្នែកចំណូល ទោះបីជាទ្រនិចនាឡិកាមិនអាចកែបាន។
ដូច្នេះ មានមនុស្សជោគជ័យជាច្រើនដែលបានសរសេរទស្សនវិជ្ជាទុកមកថា “យើងជាអ្វីដែលយើងគិត” “យើងធ្វើបាននូវអ្វីដែលយើងចង់បាន”។

ដូច្នេះ មនុស្សជាច្រើនបន្ត និងបង្ខំពង្រីកការជួញដូរពេលវេលាសម្រាប់រកប្រាក់កាសពេញមួយជីវិតរបស់គេ ខ្លះរហូតដល់ថ្ងៃស្លាប់ ហើយអ្នកខ្លះទៀតបែរជាចំណាយពេលវេលាផ្តល់ការស្រលាញ់ត្រលប់ឲ្យបរិស្ថានភពផែនដី ឱ្យសហគមន៍សង្គមជាតិ ឬកសាងអ្វីមួយដែលអាចមានឥទ្ធិពលពិតប្រាកដសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយនៅក្នុងពិភពលោក។ មនុស្សប្រភេទទីពីរនេះធ្វើឲ្យយើងជឿថា ពេលវេលាធំជាងលុយកាក់ បើមនុស្សយកវាទៅប្រើដើម្បីជាប្រយោជន៍មិនមែនសម្រាប់ខ្លួនឯង។

នៅត្រង់នេះ បើសួរថា ពេលណាទើបមនុស្សបញ្ឈប់ការជួញដូរពេលវេលាជាមួយលុយ? ខ្ញុំអាចឆ្លើយបានទេថា នៅពេលណាដែលមនុស្សក្នុងលោក មានកើតមកច្រើននូវមនុស្សប្រភេទទីពីរដែលខ្ញុំទើបនឹងលើកឡើងនៅខាងលើ។

យើងត្រូវការពេលវេលាដាច់ខាតក្នុងការទទួលបានទស្សនៈជីវិត បទពិសោធ ជំនាញ ស្នេហាពិត និងសុភមង្គល។ របស់អស់នេះមិនអាចទិញបានដោយលុយទេ។ យកលុយទៅសាក យើងមិនដឹងទេថា អ្នកណាស្រលាញ់យើង ពេលវេលាធ្វើឲ្យយើងដឹងបាន។

ពេលវេលាដដែលជួយឲ្យយើងឃើញភាពខ្លាំង និងភាពខ្សោយរបស់ខ្លួនឯង។ ឧទាហរណ៍ គេធ្វើការ ៥ ម៉ោង គេអាចភ្ជួរស្រែបានមួយហិចតា យើង ៨ ម៉ោងមិនទាន់រួច។ ពេលវេលាជារង្វាស់ កុំយកចំនួនវាមកវាស់ តែយកលទ្ធផលពីវាមកវាស់។

អ្នកស្រីបន្តថា បើមនុស្សពីរនាក់យកលុយមកអួតនឹងពេលវេលា យើងពិបាកឲ្យអ្នកណាចាញ់ឈ្នះណាស់ សំខាន់ទាល់តែយើងដឹងថា អ្នកទំាងពីរអាចធ្វើអ្វីបានខ្លះក្នុងម៉ោងនីមួយៗរបស់គេ ព្រោះថាលុយអាចអស់ ឬខូចបង់។ អ្នកក្រថ្ងៃនេះ អាចមានថ្ងៃស្អែក។ ចំណែកការប្រើពេលវេលារបស់មនុស្សជាអ្នកកំណត់អនាគតរបស់គេ ទោះបច្ចុប្បន្នគេគ្មានមួយសេន ឬមានប្រាក់លានក្តី។

ចាប់តាំងពីពេលណាមក ដែលការចំណាយពេលវេលាដើម្បីរកលុយបានក្លាយទៅជាទម្លាប់?
គឺនៅពេលដែលយើងដឹងថា ចំណូលលំហូរលុយ តែងត្រូវបានកំណត់ដោយពេលវេលា។ នៅរាល់ពេលដែលយើងធ្វើការជួញដូរសម្រាប់រកប្រាក់ចំណូល ពេលវេលាក្នុងគម្រោងការត្រូវតែមានកំណត់មកជានិច្ច ប៉ុន្មានម៉ោង ប៉ុន្មានថ្ងៃ ហើយបានប៉ុន្មាន?

គ្រប់គ្នាមានតែ ២៤ ម៉ោងប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយថ្ងៃដែលត្រូវប្រើតាមវិធីរៀងៗខ្លួន។ មនុស្សសុខចិត្តលះបង់ពេលវេលារបស់ខ្លួន ដើម្បីស្វែងរកលុយ មិនអ៊ីចឹង គេនឹងចំណាយវាធ្វើអ្វីតាមចិត្តចង់វិញ សប្បាយ និងមិនតឹងតែង។ ទ្រឹស្តីខ្លះកំណត់ឲ្យមនុស្សយើងធ្វើការ ៨ ម៉ោងតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមនុស្សនិយមធ្វើតិច ឬច្រើនជាងនេះតាមការយល់របស់គេ។

អ្នកស្រីបញ្ជាក់ថា មនុស្សគ្មានម៉ោងបន្ថែមទេ គេមានតែម្ភៃបួនម៉ោងដដែល ដូច្នេះអ្នកឆ្លាតវៃ គេកំពុងគិតជានិច្ចថា ធ្វើយ៉ាងណា ឲ្យពេលម៉ោងនេះរីកមាឌផ្នែកចំណូល ទោះបីជាទ្រនិចនាឡិកាមិនអាចកែបាន។
ដូច្នេះ មានមនុស្សជោគជ័យជាច្រើនដែលបានសរសេរទស្សនវិជ្ជាទុកមកថា “យើងជាអ្វីដែលយើងគិត” “យើងធ្វើបាននូវអ្វីដែលយើងចង់បាន”។

ដូច្នេះ មនុស្សជាច្រើនបន្ត និងបង្ខំពង្រីកការជួញដូរពេលវេលាសម្រាប់រកប្រាក់កាសពេញមួយជីវិតរបស់គេ ខ្លះរហូតដល់ថ្ងៃស្លាប់ ហើយអ្នកខ្លះទៀតបែរជាចំណាយពេលវេលាផ្តល់ការស្រលាញ់ត្រលប់ឲ្យបរិស្ថានភពផែនដី ឱ្យសហគមន៍សង្គមជាតិ ឬកសាងអ្វីមួយដែលអាចមានឥទ្ធិពលពិតប្រាកដសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយនៅក្នុងពិភពលោក។ មនុស្សប្រភេទទីពីរនេះធ្វើឲ្យយើងជឿថា ពេលវេលាធំជាងលុយកាក់ បើមនុស្សយកវាទៅប្រើដើម្បីជាប្រយោជន៍មិនមែនសម្រាប់ខ្លួនឯង។

នៅត្រង់នេះ បើសួរថា ពេលណាទើបមនុស្សបញ្ឈប់ការជួញដូរពេលវេលាជាមួយលុយ? ខ្ញុំអាចឆ្លើយបានទេថា នៅពេលណាដែលមនុស្សក្នុងលោក មានកើតមកច្រើននូវមនុស្សប្រភេទទីពីរដែលខ្ញុំទើបនឹងលើកឡើងនៅខាងលើ។

សូមបញ្ជាក់ថា អ្នកនិពន្ធ ម៉ីសន សុធារី ជាម្ចាស់សៀវភៅ «ពេលវេលា» «ការឈឺចាប់» ប្រលោមលោក «ស្ទូឌីយោលេខ៧» «អាគមបរព្រៃ» ល្ខោនវិទ្យុ «ស្នាមសាក់រូបខ្លា» រឿង «កំណាត់ផ្លូវចុងក្រោយ» ភាពយន្ត «ស្រទន់មន្តស្នេហ៍» «ថ្ងៃមុនស្អប់ថ្ងៃនេះស្រឡាញ់» ក៏ជាអ្នកនិពន្ធ និងជាអ្នកសារព័ត៌មានស្ត្រីដ៏លេចធ្លោម្នាក់ និងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ធ្លាប់គ្រប់គ្រងផ្នែកផលិតនៅមណ្ឌលព័ត៌មានស្ត្រីកម្ពុជា, Sabay digital ជាទីប្រឹក្សាផ្នែកឃោសនា ឲ្យទូរទស្សន៍ភីអិនអិន និងបច្ចុប្បន្នជាអ្នកនិពន្ធឯករាជ្យមួយរូបនៅកម្ពុជា៕

The post អ្នកនិពន្ធ មុីសន សុធារី៖ ចំណូលលំហូរលុយ តែងត្រូវបានកំណត់ដោយពេលវេលា appeared first on .