ជម្លោះនៅមជ្ឈិមបូព៌ាបានឈានចូលដល់ដំណាក់កាលដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុត គឺយុទ្ធសាស្ត្រ «ថាមពលដូរនឹងថាមពល»។ អ្វីដែលចាប់ផ្តើមត្រឹមតែជាការបិទខ្ទប់ផ្លូវទឹកច្រកសមុទ្រ Hormuz ឥឡូវនេះបានក្លាយជាការវាយប្រហារយ៉ាងច្បាស់ៗ ទៅលើរោងចក្រប្រេង និងឧស្ម័នដែលសំខាន់បំផុតរបស់ពិភពលោក។
គិតត្រឹមថ្ងៃទី២០ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ ខាងក្រោមនេះគឺជាស្ថានភាពនៃទីតាំងថាមពលសំខាន់ៗដែលកំពុងឆាបឆេះក្នុងអណ្តាតភ្លើងសង្រ្គាម៖
១. មហាយក្ស “South Pars” (អ៊ីរ៉ង់) រងការទម្លាក់គ្រាប់បែក
កាលពីថ្ងៃទី១៨ ខែមីនា សង្រ្គាមបានវាយប្រហារចំបេះដូងសេដ្ឋកិច្ចអ៊ីរ៉ង់។ ការវាយប្រហារតាមអាកាសរបស់អ៊ីស្រាអែល បានកំណត់គោលដៅលើវាលឧស្ម័ន South Pars ដែលជាប្រភពឧស្ម័នដ៏ធំបំផុតនៅលើពិភពលោក។ នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ The Guardian។
អ្នកជំនាញប៉ាន់ប្រមាណថា សមត្ថភាពផលិតប្រហែល ១៤% (ជិត ១០០លានម៉ែត្រគូបក្នុងមួយថ្ងៃ) ត្រូវកាត់ផ្តាច់ភ្លាមៗ ដែលបង្កឲ្យមានការដាច់ចរន្តអគ្គិសនីពាសពេញប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ និងផ្អាកការនាំចេញឧស្ម័នទៅកាន់ប្រទេសតួកគី និងអ៊ីរ៉ាក់។
២. ការវាយបកលើ “ធុងហ្គាសពិភពលោក”៖ Ras Laffan (កាតា)
ក្នុងរបាយការណ៍របស់ The Washington Post ប៉ុន្មានម៉ោងក្រោយការវាយប្រហារលើអ៊ីរ៉ង់ បន្ទាប់មកអ៊ីរ៉ង់បានបាញ់មីស៊ីលរាប់សិបគ្រាប់តបតទៅលើតំបន់ Ras Laffan របស់ប្រទេសកាតា។ វាជាលើកទីមួយហើយដែលភាគីកាតារងការវាយប្រហារចំៗបែបនេះដែលបណ្តាលឱ្យក្រុមហ៊ុន QatarEnergy រងការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរនូវឧបករណ៍ចម្រាញ់ឧស្ម័នរាវ (LNG) ចំនួនពីរ។ កាតាគឺជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់ឧស្ម័នរាវ ២០% ដល់ពិភពលោក។ នៅពេលរោងចក្រនេះផ្អាក តម្លៃឧស្ម័ននៅអឺរ៉ុប និងអាស៊ីបានហក់ឡើងជាង ៣០% ត្រឹមតែមួយថ្ងៃ។
៣. ការបិទផ្លូវវាង៖ រោងចក្រចម្រាញ់ SAMREF (អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត)
អារ៉ាប៊ីសាអូឌីតបានព្យាយាមបញ្ជូនប្រេងតាមផ្លូវគោកទៅកាន់សមុទ្រក្រហម ដើម្បីចៀសវាងច្រកសមុទ្រ Hormuz ដែលត្រូវបានបិទ។ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃទី១៩ ខែមីនា ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មាន Reuters បានចុះផ្សាយថា អ៊ីរ៉ង់បានពង្រីកវិសាលភាពសង្រ្គាម ដោយប្រើដ្រូនវាយប្រហាររោងចក្រ SAMREF នៅទីក្រុង Yanbu។ ការវាយប្រហារនេះបង្ហាញថា សូម្បីតែផ្លូវវាងដែលស្មានថា «សុវត្ថិភាព» ក៏ស្ថិតក្នុងការដៅព្រួញរបស់អ៊ីរ៉ង់ដែរ។
៤. ការផ្អាកដំណើរការនៅទូទាំងតំបន់៖ អេមីរ៉ាត និង គុយវ៉ែត
អារ៉ាប់រួម (UAE)៖ អាជ្ញាធរត្រូវបានបង្ខំឲ្យបិទរោងចក្រឧស្ម័ន Habshan និងវាលប្រេង Bab បន្ទាប់ពីមានការស្ទាក់ចាប់មីស៊ីល និងដ្រូនជាច្រើនលើក។
គុយវ៉ែត៖ រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងចំនួនពីរត្រូវបានគេរាយការណ៍ថា កំពុងឆេះយ៉ាងសន្ធោសន្ធៅ នៅក្នុងរលកនៃការវាយប្រហារតបតចុងក្រោយនេះ។
ផលវិបាកជាសកល៖ «ការថប់ដង្ហើមនៃសេដ្ឋកិច្ច»
ការបំផ្លិចបំផ្លាញទាំងនេះ បូករួមនឹងការបិទច្រកសមុទ្រ Hormuz ជិតទាំងស្រុង បានបង្កើតឲ្យមានវិបត្តិផ្គត់ផ្គង់ដ៏ធំបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ៖
តម្លៃប្រេង៖ ប្រេងឆៅប្រភេទ Brent បានហក់ឡើងលើស ១១៩ដុល្លារ ក្នុងមួយបារ៉ែល។
ការខ្វះខាត៖ ទីផ្សារពិភពលោកកំពុងប្រឈមនឹងការខ្វះខាតប្រេងប្រហែល ២០លានបារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃ។
ទោះបីជាអាមេរិកបានបញ្ចេញប្រេងបម្រុងចំនួន ៤០០លានបារ៉ែលដើម្បីទប់លំនឹងតម្លៃក៏ដោយ ក៏អ្នកវិភាគព្រមានថា ប្រសិនបើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផលិតកម្មនៅតែបន្តត្រូវបានគេកម្ទេចបែបនេះ ការខូចខាតដល់សេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកអាចនឹងអូសបន្លាយរាប់ឆ្នាំ។ នេះលែងត្រឹមតែជាការយឺតយ៉ាវនៃកប៉ាល់ដឹកជញ្ជូនទៀតហើយ វាគឺជា «ការរុះរើប្រព័ន្ធថាមពលពិភពលោក»៕
